Ormanlar yakın geçmişe kadar insanlık tarafından şehirleşmenin, altyapının ve tarımın önündeki bir engel olarak görülüyordu. Robert Costanza tarafından 1997 yılında yapılan araştırmada ekosistemlerin dünya ekonomisine sağladığı değerin yıllık yaklaşık 33 trilyon Amerikan Doları olduğu gibi araştırmalar ile ormanların dünyamız için sadece şehirleşmenin önündeki bir engel veya odun kaynağındansa biyoçeşitliliğin kaynağı, karbon emisyonuna karşı verilen mücadelede ise en büyük ittifakımız olduğu kanıtlandı.
Peki bugüne kadar meydana gelmiş olan ormansızlaşmanın etkilerini nasıl gidereceğiz ve süregelen ormansızlaşmayı nasıl durdurabiliriz? Burada ilk atılan adımlardan birisi olarak her sene düzenlenen COP’a rağmen dönemin BM Genel Sekreteri tarafından küresel ısınmaya dikkat çekilmesi amacıyla düzenlenen BM İklim Zirvesi‘nde taraflarca kabul edilmiş olan New York Orman Bildirgesi (New York Declaration on Forests (NYDF)) görülebilir. Bu bildirgenin amacı 2030’a kadar ormansızlaşmanın önüne geçmek, tahrip edilmiş orman alanlarının eski haline getirilmesini sağlamak, orman yönetimini ve finansmanını geliştirmek, ormansızlaşmadan doğan karbon salınımının önüne geçmek şeklinde özetlenebilir.
Hükümetler söz konusu küresel ısınma olduğunda iyi niyetlerde ve taahhütlerde bulunmaktan kaçınmasa da asıl bu değişikliklerin gerçekleşebilmesi için belki de en büyük şart finansman. Orman finansmanında ise en büyük adımın Eylül 2025’te BM Genel Kurulu ile aynı dönemde düzenlenen New York İklim Haftası’nda atıldığını söyleyebiliriz. Otuzdan fazla ülkenin ve ülke başkanlarının oluşturduğu Orman ve İklim Liderleri Ortaklığı (Forest and Climate Leaders Partnership (FCLP)) tarafından altı adımdan oluşan bir Orman Finansmanı Yol Haritası paylaşıldı. Birleşmiş Milletler Çevre Programı (UNEP) ve hem COP30’un hem de yağmur ormanlarının ev sahibi Brezilya’nın da süreçte olduğu bu yol haritasında UNEP tarafından hazırlanan analizler de kullanıldı; bu analizlere göre tropikal ülkelerdeki ormanlar için yıllık 66.8 milyar dolarlık finansman gerekliydi.
Nihayet COP30’da Tropikal Ormanları Sonsuza Dek Koruma Tesisi (Tropical Forests Forever Facility (TFFF)) ile birlikte orman finansmanı konusunda tam aksiyon alındı. Norveç tarafından 3 milyar doların taahhüdün edilmesi, Almanya’nın 2 milyar euro’luk katkısı ile birlikte fon şuan için 6.5 milyar dolarlık bir kapasiteye eriştiği gibi 2026’nın sonunda bunun 10 milyar dolara ulaşması hedefleniyor.
Bu konu önemini korumaya da devam ederek Davos 2026’daki yerini aldı. Ormansızlaşma ile mücadele edebilmemiz için kamu kurumlarının, özel sektör temsilcilerinin, finansman kuruluşlarının, sivil toplum örgütlerinin işbirliği içinde olması gerekliliği vurgulandı. Bu minvalde de Orman Geleceği İttifakı (Forest Future Alliance (FFA)) kuruldu. Bu topluluk, vakıflar, şirketler, finansal kuruluşlar, hayırseverler gibi gerçek veya tüzel kişilerin bir araya gelmesiyle oluşturuldu. Amaçlar ise benzer.
2014’te düzenlenen BM İklim Zirvesi aslında 2015’te Paris Anlaşması’nın temellerini atmıştı. Ondan önce Kyoto Protokolü düzenlenmişti. New York Orman Bildirgesi’nin 2030 hedefleri bir yana 2020 hedeflerine bile ulaşılamadı. Taahhütler ve iyi niyetler baki olsa da söz konusu çevresel sorunlar olduğunda ne kadar sonuç alabildiğimiz belirsiz. Türkiye’nin ev sahipliği yapacağı COP31’de hangi kararlar alınacağını ise 2026 sonbaharında göreceğiz.
Detaylı bilgi için: https://www.weforum.org/stories/2026/02/forest-future-alliance/
Ayrıca bakınız Davos 2026-1 :Yapay Zekâ Çağında İnsana Yatırım, İş Gücünün Geleceği ve Toplumsal Dayanıklılık https://rostrastrateji.org/2026/02/03/davos-2026-1-yapay-zeka-caginda-insana-yatirim-is-gucunun-gelecegi-ve-toplumsal-dayaniklilik/
ROSTRA STRATEJİ 